خدا رحمتشون كنه رفتنند براي هميشه اما ما خيلي زود اين انسان ها را از ياد برديم خيلي زود . نميدونم شايد خود من جزوء همين دسته از آدمها باشم كه اينقدر درگير كار و زندگي شدم كه وقت نميكنم هر چند وقت يك بار سر خاك اين عزيزان برم و وقتي هم كه موقع سالگرد اين عزيزان ميشه همه ما ادعاي رفاقت صميمانه با اين عزيزان را داشتيم ولي واقعآ در طول سال به اين فكر كرديم كه خانواده هاي اين بچه ها چي ميكشن آيا واقعآ به اين فكر كرديم كه اينها به خاطر چي رفتن آيا به عنوان يك خبرنگارفهميديم پرونده اين عزيزان چه شده چرا همه چيز ناتمام ماند نميدونم ولي براي شخص خودم متاسفم كه نتوانستم كاري براي اين دوستانم بكنم همه اينها مظلومانه رفتن بدون هيچ ادعايي ولي ما فقط از اسم اين عزيزان داريم نهايت استفاده را ميكنيم واقعآ چرا چرا چرا؟